ارسالی از ژاپن

سلام
پیشاپیش سال نو مبارک. با این سرعتی که من در آپ کردن دارم فکر کنم این تبریک برای سال بعد هم بکار بیاد

استاد سابق دو هفته پیش ژاپن تشریف داشتند و یک هفته ای مخ من و خودش را کار گرفته بود. البته نتایج خوبی داشت این یک هفته ای ولی به محض رفتن همه چیز به حال اول برگشت. استادیار بخش ما که بعد از رفتن استاد من رئیس بخش شده اصلا از من خوشش نمیاد و اصلا تصمیم به هیچ همکاری ندارد. انگار نه انگار من دانشجوی این بخش هستم. مثلا هفته پیش ازش خواستم که 10 دقیقه با هم در مورد یک موضوع در مدلی که کار میکنم بحث کنیم. گفت سرش خیلی شلوغه و 20 روز دیگه می توانم ببینمش. جالب اینکه نیم ساعت بعد برای حدود 1 ساعت چای نوشیدن آمد اتاق ما. روز بعدش هم توی اتاقش 30-40 دقیقه تمرین موسیقی و آواز میکرد و پنجشنبه هم برای یک دور چای خوری دوباره تشریف آوردند. خلاصه تو بد وضعی گیر کردم. اگر استاد اصلیم استعفا نداده بود و نرفته بود، به احتمال زیاد الان درسم تمام شده بود

دوبار در ماه گذشته با دکتر ونگنوکتن که یکی از 2-3 چهره معروف دنیا در علم هیدرولوژی است ملاقات داشتم و با هم شام خوردیم. بسیار باعث افتخار بود دوستی و بحث با ایشان. مثلا فرض کنید یک دانشجوی دکترای فلسفه با ملا صدرا ملاقات کنه و با هم شام بخورند و بحث کنند. چه شود

زیاده عرضی نیست (و البته ارزی هم نیست). نوروز خوش بگذره