سلام
۱- حتما از سنت قدیمی ژاپنیها که در اوائل فصل بهار برای دیدن شکوفه های گیلاس روزشماری می کنند شنیده اید. آوریل ماه تماشای شکوفه های گیلاس است. گرچه برای من کمی رسم عجیبی است و همیشه به دوستان ژاپنی ام می گویم که ما تو ایران برای دیدن شکوفه گیلاس به حیاط منزلمان می رویم. البته برایشان عجیب است که ما در ایران گیلاس هم داریم چون از نظر اغلب ژاپنی ها ایران یک بیابان بزرگ مملو از شتر است. بگذریم... اولائل آوریل فرصتی دست داد تا با جمعی از دوستان برای دیدن شکوفه ها برویم به مرکز شهر کیوتو (کاواراماچی). البته کمی زود بود ولی چون من فرصت دیگری نداشتم تصمیم گرفتم همان را غنیمت دانسته و برای گرفتن چند عکس هم که شده بروم. عکسهای زیر چند نمونه از جشن شکوفه دیدن (!!!!) در کیوتو است:
۲- توی عالم خودم بودم امروز ساعت ۱۱ و ۳۰ دقیقه صبح که موبایلم به نشانه رسیدن یک ایمیل زنگ زد. با بی حوصلگی ناشی از کار زیاد موبایل را بر داشتم. دیدم ایمیل از یکی از دوستان ژاپنیم است که با همسرش برای گردش دور دنیا با کشتی روز ۲ آوریل از اوساکا حرکت کرده بودند. ایمیل می گفت "سلام. ما الان در حال عبور از تنگه هرمز هستیم و سواحل ایران را در افق می بینیم". چرتم پاره شد. ایران...تنگه هرمز...پخش زنده...انگار یکدفعه بوی وطن آمد. برایش فورا جواب فرستادم که شما الان در ایران هستید و آبهای تنگه هرمز در قسمت ایرانی آن فقط برای کشتی رانی مناسب است و سلام من را به ایران برسانید. از این ابتکارش خوشم آمد.
فعلا
